1. ağlamağını telefonda eşitdim, 1-2 saniyə, çox qorxmuşdu. dayana bilmədi ağladı ve buna görə də bağladı telefonu.

həm də mən səbəb oldum buna. saçının bir telinə belə qıy madığım, xəstə olduğunda səhərə kimi gözümə yuxu getməyən, tək bir can sözüylə bütün əsəblərimi, pis hisslərimi unutduran, şəkilinə saatlarca baxmaqdan doymadığım o insanı ağlatdım mən. ağlamağının əsl səbəbi mənə dəyər verməsimi, yoxsa bir ömür vicdan əzabı çəkəcəyinin düşüncəsimi bilmirəm və əslində bunun elə də önəmi yoxdur. önəmli olan mən onu ağlatdım, acı çəkdirdim ona. bu qəddarlığı məhz o insana etdim. ölsəm daha yaxşıydı, ağladığını görməsəm daha yaxşıydı dedirtdi. bəlkə məni bağışlayacaq, bəlkə də bağışlayıb. ancaq mən özümü bağışlamayacam. bu cümlə içərisində "bunu heç bir zaman unutmayacam"ı da saxlayar.
bütün olanları düşündükcə ölmək istəyim yaşamaq uğrunda mübarizəmə güc gəlir. belini yerə vurduğu an hədiyyəmi qazanacam. ölmək yaşamaqdan daha qürurludur.

not: qısa bir hekayəmdən bir parça.